PFM یعنی پرسلن روی فلز: کوپینگ فلزی که استحکام را میدهد و لایههای پرسلن که ظاهر را. سالهاست استاندارد کار ثابت است و هنوز هم برای بریجهای بلند و کار خلفی انتخاب مطمئنی است.
ضریب انبساط حرارتی (CTE) آلیاژ و پرسلن باید با هم بخواند. اگر نخواند، تنش در فصل مشترک میماند و کار یا همان موقع یا ماهها بعد لبپریده میشود. برگهی هر آلیاژ میگوید با کدام محدودهی CTE سازگار است — و ترکیب دلخواه دو برند، شایعترین دلیل ترک است.
بقیهی معیارها: نیکلدار بودن یا نبودن برای بیمار حساس، و رنگ زمینه که تعیین میکند اپک چقدر کار دارد. پودرها در پودر PFM، آلیاژها در انواع آلیاژ، و گزینهی تمامسرامیک در پروتزهای تخصصی.
