کمان اره دندانسازی

چرا تیغه‌ی نازک مهم است؟

هر برش، به اندازه‌ی ضخامت تیغه گچ برمی‌دارد. این گچ از فضای بین دای و دندان کناری کم می‌شود، و همان فضاست که نقطه‌ی تماس کار را تعیین می‌کند. برش پهن دای را در مدل لق می‌کند و تماس مزیال و دیستال روی مدل دیگر قابل اعتماد نیست. برای همین جدا کردن دای با تیغ کوچک و برش باریک انجام می‌شود و تیغ متوسط برای برش‌های کلی مدل است.

چه چیزی دای را می‌شکند؟

• تیغه‌ی کند: تیغه‌ی کند گچ را می‌شکند به جای اینکه ببرد. تیغ مصرفی است و بسته‌های ۲۵ یا ۵۰ عددی برای همین است.
• تیغه‌ی شل: تیغه‌ای که در کمان کشیده نباشد می‌پیچد و برش را کج می‌کند. تیغه را محکم و کشیده ببندید.
• فشار جانبی: با فشار به پهلو، تیغه نزدیک خط مارجین گچ را می‌پراند. آرام و موازی محور دای ببرید و برش را پیش از رسیدن به مارجین متوقف کنید.
• گچ تازه: مدلی که هنوز کامل سفت نشده، زیر تیغه خرد می‌شود.

برای اینکه دای جدا شده دوباره دقیق سر جایش بنشیند، مدل را پیش از برش با پیندکس و پین دندانسازی پین‌دار کنید. گچ دای در گچ ولمیکس (قالب، دای) است و فرق تیپ‌ها را مقاله‌ی انتخاب گچ دندانسازی توضیح می‌دهد. پایه‌ی مدل را مدل تریمر صاف می‌کند و بقیه‌ی ابزار این مرحله در قالبریزی دندانسازی هستند.

سوالات متداول

تیغ کوچک یا متوسط؟
برای جدا کردن دای و برش بین دندان‌ها تیغ کوچک، چون برش باریک‌تری دارد. تیغ متوسط ۹٫۵ سانتی‌متری برای کمان اره‌های متوسط و برش‌های کلی مدل است.

کدام اندازه‌ی کمان را بردارید؟
کمان کوچک‌تر در برش دای کنترل بیشتری می‌دهد و کمان بزرگ‌تر برای بریدن مدل‌های پهن راحت‌تر است. اندازه‌ی کمان را با طول تیغی که مصرف می‌کنید هماهنگ کنید.