گچ رفرکتوری یا نسوز لمینیت، مدلی میسازد که خودش وارد کوره میشود. در تکنیک لایهگذاری مستقیم لمینیت، پرسلن روی همین مدل نسوز چیده و پخته میشود، پس مدل باید دمای پخت را بدون تغییر شکل تحمل کند.
این با گچ دای معمولی فرق اساسی دارد: گچ معمولی در آن دما میترکد.
دو عدد مهم است: پایداری در دمای پخت پرسلن و انبساط کنترلشده، که تعیین میکند لمینیت نهایی روی دای اصلی مینشیند یا نه. ⚠ و مدل نسوز پیش از لایهگذاری معمولاً باید دیگس شود تا گازهای محبوس بیرون بروند؛ نادیدهگرفتن این مرحله حباب در پرسلن میدهد. بقیهی تیپها در انواع گچ.
