قاشقک (تری اختصاصی)

آکریل قاشقک‌های این صفحه

چرا تری اختصاصی و نه تری آماده؟

تری آماده یک اندازه برای همه است و ماده‌ی قالب‌گیری در آن جایی کلفت و جایی نازک می‌نشیند. ماده‌ی کلفت در گیرش بیشتر جمع می‌شود و قالب از دهان بیمار فاصله می‌گیرد. تری اختصاصی فاصله‌ی یکنواختی با بافت دارد و این خطا را کم می‌کند. در دنچر کامل، که تطابق لبه نتیجه را تعیین می‌کند، این تفاوت مستقیم دیده می‌شود.

با آکریل قاشقک چطور کار کنیم؟

• زمان کار را بشناسید: در آکروپارس خمیر بعد از ۵ دقیقه به مرحله‌ای می‌رسد که به دست نمی‌چسبد و فرم می‌گیرد. تا ۱۶ دقیقه که سخت شود، فرم و دسته‌ی تری باید تمام شده باشد.
• فاصله‌گذار: پیش از آکریل یک لایه موم روی مدل بگذارید تا جای ماده‌ی قالب‌گیری بماند.
• لبه: لبه‌ی تری را کمی کوتاه‌تر از عمق وستیبول بتراشید تا جای قالب‌گیری لبه باشد.

آکریل قاشقک با آکریل بدنه‌ی دنچر فرق دارد. باید سریع سفت شود و بعد از سفت شدن تغییر ابعاد ندهد، چون بین ساخت تری و قالب‌گیری فاصله می‌افتد. گزینه‌ی نوری همین کار در دسته‌ی تری نوری است و تفاوت آکریل خودپخت و گرماپخت در مقاله‌ی آکریل گرماپخت یا خودپخت آمده است.

سوالات متداول

تری اختصاصی را با چه آکریلی بسازیم؟
با آکریل قاشقک، که خودپخت است و زود سفت می‌شود. آکریل بدنه‌ی دنچر برای این کار ساخته نشده و آکریل نوری هم با دستگاه نور سخت می‌شود.

تری اختصاصی را چقدر پیش از قالب‌گیری بسازیم؟
آکریل خودپخت در ساعت‌های اول بعد از سخت شدن هنوز کمی جمع می‌شود. تری را دست‌کم از روز قبل بسازید تا این انقباض پیش از قالب‌گیری تمام شده باشد.