آکریل (PMMA) مادهی اصلی پروتز متحرک است و در این بخش هر گونهای که لابراتوار مصرف میکند جمع شده: پختنی، خودپخت، قاشقک، روکش موقت، دورالی، ارتودنسی و لثه نرم. تقریباً همهی آنها دوجزئیاند — پودر و مایع — و نسبت این دو را سازنده روی بسته نوشته است.
آکریل پختنی برای بدنهی دنچر نهایی است و در حمام آب یا پرشرپات پخته میشود. آکریل فوری یا خودپخت در دمای اتاق پلیمریزه میشود و برای ترمیم، اضافهکردن و کارهای سریع است. آکریل قاشقک برای ساخت تری اختصاصی است. لثه نرم مادهی متفاوتی است و برای ریجهای حساس به کار میرود؛ در لثه نرم جدا شده.
یک نکته که در همهشان مشترک است: مایع آکریل مونومر فرار است. در ظرف دربسته، دور از نور و گرما نگه دارید، و ظرف نیمهخالی را ماهها باز نگذارید. مونومری که پریده باشد نسبت اختلاط را به هم میزند و نتیجهاش پروتز شکننده است.
