گچ دندانسازی را بر اساس استحکام فشاری و انبساط گیرش به پنج تیپ استاندارد تقسیم میکنند. انتخاب اشتباه تیپ شایعترین دلیل مدلهای ناهمخوان است، و معمولاً وقتی معلوم میشود که کار روی مدل تمام شده باشد.
تیپ ۲ (مدل) برای مدلهای مطالعه و کارهایی است که دقت بحرانی ندارند. تیپ ۳ (استون) پایهی مدل و بیس را میسازد. تیپ ۴ (دای استون) را برای دای و هر جایی که خط تراش باید دقیق بماند بردارید. تیپ ۵ وقتی به کار میآید که انبساط بیشتری برای جبران انقباض فلز لازم داشته باشید. گچ سیلندر و گچ نسوز حساب جداگانهای دارند و در بخش گچ سیلندر هستند.
در هر تیپی که کار میکنید، نسبت آب به پودری را که سازنده اعلام کرده رعایت کنید و پودر را در ظرف دربسته و دور از رطوبت نگه دارید. گچی که رطوبت کشیده باشد دیگر زمان گیرش و استحکام قابل پیشبینی ندارد.
